Brave 1.97.57

Brave to darmowa przeglądarka internetowa o otwartym kodzie źródłowym, rozwijana przez amerykańską firmę Brave Software, Inc. Opiera się na silniku Chromium, ale w odróżnieniu od innych nakładek na ten silnik idzie o krok dalej: blokowanie reklam i skryptów śledzących jest tu włączone od pierwszego uruchomienia, a nie schowane w ustawieniach albo oddane rozszerzeniom. W skrócie: to najbardziej bezkompromisowa pod względem prywatności przeglądarka oparta na Chromium, a jednocześnie jedyna duża przeglądarka, która przykleiła sobie do boku warstwę kryptowalutową – i właśnie ta warstwa jest głównym powodem, dla którego część użytkowników nigdy jej nie polubi.

Co Brave ma wbudowane

Brave Shields – tarcze włączone domyślnie

Najważniejsza funkcja przeglądarki nazywa się Shields („Tarcze”). Według oficjalnej dokumentacji Brave blokują one reklamy innych firm, skrypty śledzące, śledzenie ciasteczkami między witrynami oraz techniki tworzenia odcisku przeglądarki (fingerprinting). Kluczowy jest tu wyraz „domyślnie”: nie trzeba niczego włączać ani instalować. Po kliknięciu ikony tarczy przy pasku adresu widać, co zostało zablokowane na danej stronie, a ustawienia można zmieniać globalnie albo osobno dla każdej witryny. Polska strona producenta wspomina też o blokowaniu wyskakujących okienek zgody na pliki cookie.

To realna różnica wobec konkurencji. Chrome wymaga doinstalowania blokera, a od czasu przejścia na Manifest V3 blokery te mają ograniczone możliwości. Opera ma własną blokadę reklam, ale trzeba ją samodzielnie włączyć. Firefox blokuje skrypty śledzące domyślnie, lecz reklam jako takich nie usuwa. Brave robi obie rzeczy od razu po instalacji.

Global Privacy Control, De-AMP i Debounce

Poza tarczami Brave wysyła sygnał Global Privacy Control – standardową informację dla serwisów, że nie zgadzasz się na sprzedaż ani udostępnianie swoich danych. Skuteczność tego sygnału zależy jednak od tego, czy dany serwis go honoruje; sama przeglądarka niczego nie wymusza.

De-AMP omija strony w formacie Google AMP i stara się załadować oryginalną wersję artykułu prosto z serwera wydawcy. Debounce rozpoznaje pośredniczące domeny przekierowujące, służące do śledzenia kliknięć, i prowadzi Cię od razu do celu, pomijając taki przystanek. To drobiazgi, których na co dzień się nie zauważa, ale sumują się w mniejszą liczbę punktów, w których ktoś zapisuje Twoje kliknięcie.

Okno prywatne z siecią Tor

Brave oferuje osobny rodzaj okna prywatnego, w którym ruch jest kierowany przez sieć Tor i przechodzi przez pośredniczące węzły maskujące Twój adres IP. Producent opisuje to jako sposób na zachowanie anonimowości w sieci, ale sam dodaje istotne zastrzeżenie: okna prywatne z Torem mogą powodować spowolnienie przeglądania. Traktuj tę funkcję jak wygodny dodatek wbudowany w zwykłą przeglądarkę, a nie jak zamiennik dedykowanych narzędzi – jeśli ktoś potrzebuje poważnej ochrony tożsamości, powinien sięgnąć po rozwiązania do tego przeznaczone i poczytać o ich ograniczeniach.

Brave Search i asystent Leo

Przeglądarka ma domyślnie ustawioną własną wyszukiwarkę Brave Search, opisywaną przez producenta jako prywatna i niezależna – korzystająca z własnego indeksu i nieprofilująca użytkowników. Można ją oczywiście zmienić na dowolną inną. Drugim własnym dodatkiem jest Leo, wbudowany asystent SI, który odpowiada na pytania, streszcza treść strony i generuje tekst bez opuszczania okna przeglądarki. Brave udostępnia też płatne usługi dodatkowe, m.in. VPN i wariant Premium – nie są one częścią darmowej przeglądarki.

Brave Rewards i BAT: najważniejszy akapit tego opisu

Brave jest jedyną dużą przeglądarką z wbudowanym systemem kryptowalutowym. Brave Rewards wyświetla własne, prywatne reklamy producenta (np. w nowej karcie lub jako powiadomienia), a w zamian nalicza użytkownikowi tokeny BAT. Dwie rzeczy trzeba powiedzieć jasno. Po pierwsze: jest to funkcja całkowicie opcjonalna i domyślnie wyłączona – tak określa ją sama polska strona Brave, a włącza się ją ręcznie, klikając ikonę BAT przy pasku adresu. Jeśli jej nie włączysz, przeglądarka po prostu blokuje reklamy i nie pokazuje żadnych własnych. Po drugie: to nie są reklamy wstawiane w treść stron – producent zaznacza, że nie zastępują one zablokowanych reklam internetowych.

A teraz rzecz, którą polski czytelnik powinien sprawdzić, zanim się zapali. Żeby wypłacić zarobione BAT, trzeba podłączyć konto u obsługiwanego powiernika. Sprawdziliśmy oficjalną listę obsługiwanych regionów w centrum pomocy Brave i Polski nie ma na niej przy żadnym z powierników. Lista Uphold obejmuje m.in. Andorę, Argentynę, Australię, Brazylię, Chile, Hongkong, Monako, Nową Zelandię, Singapur, RPA, Szwajcarię, Tajwan, Wielką Brytanię, Stany Zjednoczone (bez stanu Nowy Jork) i Urugwaj – Polski na niej nie ma. Gemini jest dostępne wyłącznie w USA i tylko dla twórców, bitFlyer tylko w Japonii, a ZebPay tylko w Indiach. Jedyną pozostałą ścieżką jest samodzielne przechowywanie w sieci Solana, o którym Brave pisze, że „jest dostępne w większości regionów”; Polska nie figuruje na liście krajów wykluczonych z tej opcji, ale nie jest też nigdzie wymieniona wprost jako obsługiwana. Innymi słowy: wariant z powiernikiem w Polsce odpada, a wariant z własnym portfelem Solana należy sprawdzić samodzielnie w swoim koncie, zanim zacznie się liczyć na jakiekolwiek wypłaty. Nasza rada: traktuj Brave jak przeglądarkę, a nie jak sposób zarobku.

Wady, o których warto wiedzieć

Warstwa kryptowalutowa zniechęca. Dla wielu osób sama obecność tokenów, portfela i ikony BAT w pasku adresu jest powodem do rezygnacji – nawet jeśli wszystko to jest wyłączone. To nie jest zarzut techniczny, tylko kwestia zaufania i gustu, ale jest realny i warto go nazwać.

Epizod z 2020 roku. Według ówczesnych doniesień prasowych w czerwcu 2020 roku wyszło na jaw, że przeglądarka automatycznie uzupełniała wpisywane w pasku adresu nazwy serwisów kryptowalutowych (m.in. Binance) o własny kod afiliacyjny producenta. Firma – jak podawały wtedy media – przeprosiła i zmieniła to zachowanie. Sprawa jest stara i naprawiona, ale do dziś wraca w dyskusjach o zaufaniu do Brave i uczciwie jest o niej wspomnieć.

Monokultura Chromium. Brave to kolejna nakładka na silnik Google'a. Wybierając ją, zyskujesz prywatność, ale nie zwiększasz różnorodności technologicznej internetu – pod maską nadal jest Chromium, w tym wydaniu w wersji 155.

Agresywne tarcze psują część stron. Domyślne ustawienia bywają na tyle ostre, że niektóre witryny – zwłaszcza te mocno oparte na skryptach zewnętrznych, logowaniu przez media społecznościowe czy osadzonych odtwarzaczach – nie działają poprawnie. Rozwiązaniem jest obniżenie poziomu tarcz dla konkretnej strony, ale trzeba o tym wiedzieć i chcieć to robić.

Brak oficjalnych sum kontrolnych. Brave nie publikuje sum SHA-256 instalatorów na stronie pobierania, więc nie podajemy ich także tutaj. Kierujemy wyłącznie do oficjalnych adresów producenta.

Nasz werdykt: dla kogo, a dla kogo nie

Wybierz Brave, jeśli chcesz, żeby reklamy i śledzenie zniknęły od razu po instalacji, bez instalowania dodatków i bez grzebania w ustawieniach. To bardzo dobry wybór na telefon, gdzie z blokerami jest trudniej, oraz dla osoby mniej technicznej, której chcesz skonfigurować komputer raz i zapomnieć. Jest też sensowny, gdy potrzebujesz zgodności Chromium – bo strony testowane pod Chrome działają tu tak samo – ale nie chcesz logować się do konta Google.

Nie wybieraj Brave, jeśli warstwa kryptowalutowa Cię odrzuca albo zależy Ci na wyjściu z monokultury Chromium. W takim wypadku lepszym wyborem jest Mozilla Firefox: niezależny silnik Gecko, domyślna ochrona przed śledzeniem i pełne, nieokrojone wsparcie dla rozszerzeń filtrujących. Jeśli z kolei najważniejsza jest maksymalna zgodność z bankowością, systemami firmowymi i usługami Google, punktem odniesienia pozostaje Google Chrome. A jeśli szukasz przeglądarki z dużą liczbą gotowych funkcji w jednym miejscu – blokadą reklam, tunelem VPN dla ruchu przeglądarki, komunikatorami i przestrzeniami roboczymi – zajrzyj do Opery. Najrozsądniejszy układ dla wielu osób to zresztą dwie przeglądarki naraz: Brave albo Firefox do codziennego przeglądania i Chrome do tych kilku serwisów, które go wymagają.

Jak pobrać Brave

Przeglądarka działa na Windows 10 lub nowszym, macOS Ventura 13 lub nowszym oraz 64-bitowym Linuksie (Ubuntu 18.04+, Mint 19+, Debian 10+, openSUSE 15+, Fedora 28+, Rocky 9+); wymagany jest procesor ARM64 albo 64-bitowy Intel/AMD z obsługą SSE3. Wersja na Androida wymaga systemu w wydaniu 10 lub nowszym, a na iOS – wersji 18 lub nowszej. Pliki pobierzesz z oficjalnej polskiej strony pobierania, instrukcje dla dystrybucji Linuksa (repozytoria APT i RPM, Flatpak, Snap) znajdziesz na stronie Brave dla Linuksa, pełną listę zmian w kolejnych wydaniach publikuje oficjalna strona z informacjami o wersjach, a dokumentacja po polsku dostępna jest w polskim centrum pomocy Brave. Interfejs przeglądarki, strona producenta i pomoc są w języku polskim. Po instalacji Brave aktualizuje się samodzielnie.